صعود به قله دراک شیراز

صعود به قله دراک شیراز

به نام خالق زیباییها

گزارش صعود به قله دراک شیراز

کوه دراک واقع در شمال غرب شیراز و در مختصات جغرافیایی 29.66 درجه شمالی، 52.41 درجه شرقی قرار دارد. این کوه از غرب شیراز آغاز شده و با گذشتن از شمال غرب شهر ادامه یافته و به روستای علی آباد منتهی می‌شود. بلندترین قله این کوه، تقریبا 2900 متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

دراک به معنی محل جمع شدن آب و برف است و دلیل انتخاب این نام به این دلیل بوده که مردم در فصل سرما برفهای آن را درون چاه‌هایی انبار می‌کردند تا در فصل تابستان از آب حاصل از ذوب برف استفاده کنند؛ همچنین در فصل گرما، مردم یخ مورد نیاز خود را از آنجا تامین می‌کردند.

این کوه از پوشش گیاهی و جانواری مناسبی برخوردار است. از پوشش گیاهی این منطقه می توان از بوته‌هایی مانند گون، جاشیر دام، آویشن و درختانی چون بنه، بادام کوهی و ارژن نام برد.

از مهمترین جانوران این منطقه هم می‌توان حیواناتی چون روباه و شغال، پرندگانی چون کبک و شاهین و خزندگانی چون گونه های مختلفی از مارمولک ها و مارها را نام برد.

در روز جمعه 23 آذرماه 97 و در آخرین روزهای فصل پاییز، تیمی 10 نفره از گروه کوهنوردی بهار کازرون عازم قله دراک شیراز شدند؛ به همین منظور، در ساعت 3:30 بامداد، با یک دستگاه مینی بوس شروع به سوار کردن اعضای تیم از سطح شهر کردیم و در ساعت 4:00 از کازرون بطرف شیراز به راه افتادیم.

بعد از رسیدن به ورودی شهر شیراز، از طریق پل امام حسن وارد کمربندی شدیم و بدلیل اینکه ابتدای مسیر صعود در طرف سمت چپ بزرگراه قرار داشت تا اولین دوربرگردان در منطقه شهرک عرفان ادامه مسیر دادیم و بعد از دور زدن و طی مسافتی حدود 4 کیلومتری به ابتدای یک مسیر خاکی رسیدیم که تعدادی ماشین در کنار آن پارک شده بود.

 کوه دراک محل کوهپیمایی مردم شیراز محسوب می شود و هر صبحِ جمعه علاقمندان به کوه و کوهپیمایی از پیر و جوان، زن و مرد، به این منطقه می‌آیند.

بعد از پیاده شدن از مینی بوس و آماده شدن برای صعود، در ساعت 7:40 بطرف کوهپایه حرکت کردیم. در مسیر درخت بلوطی قرار داشت و با تابلو، بنام ایستگاه بلوط نام گذاری شده بود و در تابلو دیگر مسیر های صعود به بالای کوه، قله، و همچنین محل پناهگاه‌ها(کوه دراک دارای دو پناهگاه غدیریه و امیریه می باشد) را نشان داده بودند. مسیری که در روبروی ما قرار داشت بنام دره علی عسکری بود که معروفترین و عمومی ترین مسیر صعود به کوه دراک محسوب می شود. از پارکینگ و محل پیاده شدن تا ابتدای دره حدود 1.5 کیلومتر پیاده روی داشتیم.

تابلو راهنمای مسیر

هنگام ورود به دره و طی مسافتی کوتاه به یک سه راهی رسیدیم که با تابلو راهنما بنام سه راهی بیستون نام گذاری شده بود. مسیر سمت چپ که یک مسیر درای ریزال و شیب خیلی تند ولی با پاکوب مشخص بود. مسیر روبرو که مستقیم به طرف پناهگاه غدیریه می رفت(برگشت از این مسیر پایین آمدیم) و مسیر سمت راست که اکثر کوهنوردهایی که آماده بودند از این مسیر صعود می‌کردند. ما این مسیر را برای صعود انتخاب کردیم.

بعد از بالا رفتن از این مسیر، منظره شهر در طرف راست ما نمایان شد که در آن وقت صبح با هوایی تمیز و وجود اندکی مه صبحگاهی جلوه دیگر برای ما داشت. در این مکان اندکی استراحت کردیم و سپس مسیر را بطرف بالا و از سمت راست ادامه دادیم و در ساعت 8:45 به بالای دره‌ای رسیدیم که روبرویمان یک تپه و بالای آن یک ایستگاه هواشناسی با دکل و یک جسم توپی شکل قرار داشت. طبق برسیهایی که قبلا روی گوگل مپ انجام داده بودیم، مسیر صعود به قله و همچنین پناهگاه امیریه درست در پایین این تپه قرارگرفته داشت.

ایستگاه هواشناسی

برای حرکت بسمت این تپه مسیر پاکوبی از دور نمایان بود که از پایین دره به سمت بالا امتداد داشت. با نظر آقای مردانی، راهنمای گروه، این مسیر را برای ادامه حرکت انتخاب کردیم.

در ساعت 10 به نزدیکهای تپه و جاده‌ی خاکی ماشین رو رسیدیم که از سمت چپ به پناهگاه غدیریه و سمت راست به سمت پناهگاه امیریه و مسیر صعود به قله می رفت. در این مکان برای صرف صبحانه 20 دقیقه توقف داشتیم.

بعد از صرف صبحانه از جاده خاکی ادامه مسیر دادیم و در ساعت 11 به یک محوطه کوچک با دو سه خانه عشایری رسیدیم . چندنفر از کوهنوردهایی که قبل از ما به این مکان رسیده بودند در حال صرف صبحانه بودند. لازم به ذکر است پناهگاه امیریه حدود 100 متر پایین دست این محوطه‌ی عشایری و در ابتدای دره قرار دارد.

برای رفتن به سمت قله همین مسیر کنار خانه‌ی عشایری را ادامه دادیم؛ خوشبختانه مسیر قله هم کامل پاکوب بود. بالاخره در ساعت 12:10 به بالای قله رسیدیم در بالای قله یک بنای کوچک سنگی قرار داشت که در کنار آن عکس یادگاری گرفتیم؛ حدود نیم ساعت بالای قله توقف داشتیم و در ساعت 12:45 بطرف پایین حرکت کردیم. در برگشت که دوباره به جاده خاکی کنار تپه ایستگاه هواشناسی رسیدیم تصمیم بر این شد که این جاده را تا پناهگاه غدیریه ادامه دهیم.

مکانها
ترک مسیر رفت و برگشت

دانلود ترک مسیر

در ساعت 15 به پناهگاه غدیریه رسیدیم و نهار را در کنار پناهگاه صرف کردیم. بدلیل کوتاه بودن روز و احتمال روبرو شدن با تاریکی هوا،40 دقیقه بیشتر توقف نداشتیم و بلافاصله بعد از صرف نهار به طرف پایین برگشتیم؛ ساعت 17:30 بود که از دره علی عسکری خارج شدیم و بطرف پارکینگ و محل توقف مینی بوس حرکت کردیم و بسمت کازرون برگشتیم.

سرپرست برنامه: نگین حسامی

راهنما و سرقدم: علی مردانی

عقبدار: عبدالخالق خضری

عکاس: سلما عینی

گزارشگر: مهرداد بحرانی

دیده بان: نوشین راوش

اسامی همنوردان:

عبدالخالق خضری، علی مردانی، نگین حسامی، سلما عینی، لیلا محبی، نوشین راوش، سعید خداپرست، شایان امیرعضدی، ساسان مردانی، مهرداد بحرانی

دره علی عسکری
قله دراک
دراک


پاسخ دهید

3 نظر

منبع آب پلاستیکی  ۱۳۹۷/۱۰/۰۸ - ۲۱:۴۶:۰۸

https://www.polyghaleb.ir/blog/plastic-water-tank

پریسا کمال زاده  ۱۳۹۷/۱۲/۰۳ - ۱۴:۲۲:۲۹

ببخشید اگر بخوایم شرکت کنیم شماره تلفنی نیست برای هماهنگی؟؟

پریسا کمال زاده  ۱۳۹۷/۱۲/۰۳ - ۱۴:۴۴:۴۸

ممنون خودم پیداش کردم 😊