صعود به قله علم‌کوه

صعود به قله علم‌کوه

 

به نام خدا

 

گزارش صعود به قله علم‌کوه

منطقه‌ی‌ علم‌کوه با بیش از 40 قله بالای 4000 متر، یکی از مناطق حائز اهمیت از لحاظ کوهنوردی محسوب می‌شود. علم‌کوه نیز به ارتفاع 4850 متر و به عنوان دومین قله بلند کشورمان با دیواره مشهور خود، در این منطقه واقع شده است. قله علم‌کوه از جهت شمال به قله شانه‌کوه، از جنوب به قله خرسان و از شرق به قله شاخک متصل است. دیواره شمالی آن بزرگترین و بلندترین دیواره کوههای کشور می‌باشد و از کف یخچال علم‌چال در حدود 700 متر ارتفاع دارد.

علم‌کوه در حدود یک قرن پیش یعنی در سال 1281 خورشیدی برای نخستین بار توسط یک گروه آلمانی به نام برادران مولر شناسایی شد. قله علم‌کوه دومین قله مرتفع ایران در استان مازندران قرار دارد؛ این کوه ازمسیرهای مختلفی صعود می شود؛ مسیرشمالی از سمت یخچال علم‌چال که دیواره علم‌کوه در آن قرار دارد و از مسیرهای دست به سنگ و فنی هستند. مسیر جنوبی از دشت حصارچال، نسبت به مسیرهای دیگر علم‌کوه ساده‌تر بوده و به جهت زیبایی مسیر صعود، طرفدارهای زیادی دارد. برای صعود به قله علم‌کوه از هر مسیری که قصد صعود دارید؛ باید وارد مازندران، شهر کلاردشت، و از آنجا وارد رودبارک شوید.

گزارش برنامه:

عنوان برنامه: صعود به قله علم‌کوه (آلپ ایران)

نوع برنامه: کوهنوردی نیمه سنگین

منطقه: استان مازندران، جاده چالوس به کلاردشت

ارتفاع قله: 4850 متر

پوشش گیاهی: جنگل و دشت سرسبز

گونه های جانوری منطقه: روباه، خرس، قوچ، بزکوهی، عقاب، شاهین

 

روزشمار برنامه:

روز اول: دوشنبه 29 مردادماه 97:

 ساعت 7:30 صبح با دو سواری شخصی و با توکل به خدا از کازرون حرکت کردیم و در ساعت 13:30 ظهر به صفاشهر رسیدیم و در همان مکان استراحت کردیم و نهار را همانجا صرف کردیم. بعد از صرف نهار و خواندن نماز، شروع به حرکت کردیم و از مسیر اتوبان اصفهان- کاشان، در ساعت 24:00 به کرج رسیدیم و در کنار حسینیه‌ای چادر زدیم و شب را همانجا سپری کردیم.

روز دوم: سه شنبه 30 مردادماه 97:

پس از صرف صبحانه، چادرهای خورد را جمع کردیم و برای حرکت آماده شدیم. بعد از گذر از کرج و جاده چالوس- مرزن‌آباد، به سمت کلاردشت و رودبارک حرکت کردیم و سرانجام ساعت 13:30 به مرزن‌آباد رسیدیم.  در مسیر مرزن‌آ‌باد به جاده چالوس، در یک رستوران بین راهی برای صرف نهار توقف کردیم. بعد از صرف نهار دوباره شروع به حرکت کردیم و سرانجام در ساعت 18:40 به قرارگاه ونداربُن رسیدیم و همزمان با هماهنگی مسئول قرارگاه ونداربن، یک دستگاه نیسان تهیه کردیم و در ساعت 19:20 به سوی تنگ گلو رهسپار شدیم.

پس از یک ساعت، به اول تنگ گلو رسیدیم و بعد از پیاده شدن از نیسان و بستن کوله‌ها، در ساعت 20:30 راه پاکوب تنگ گلو در ارتفاع 3200 متری را در پیش گرفته و با پیمایش مسیر، در ساعت 23:10 به دشت وسیع حصارچال، در ارتفاع 3750 متری رسیدیم و چادرها را برپا و پس از خوردن سوپی گرم در چادر اقامت کردیم.

روز سوم: چهارشنبه 31 مردادماه 97

در ساعت 5 بامداد از خواب بیدار شدیم و پس از صرف صبحانه مقوی، خودمان را برای صعود آماده کردیم. در دشت حصارچال که مالامال از زیبایی طبیعی و تنوع رنگ چادرهایی که برپا شده بود، قلل لشکرک، گردون‌کوه، ستاره، خرسان(جنوبی، میانی، شمالی) و مهرجیکش خودنمایی می‌کرد.

یکی از نمادهای دشت حصارچال قله مناره بود که به جهت شکل خاص خود، جلوه زیبایی به دشت داده و به راحتی قابل تشخیص بود و اگر رو به قله مناره بایستید مسیر پاکوب قله تقریبا در سمت راست شما می‌شود. قله بین مناره و سمت راست شماست و گروه ما با سرعت معمولی در ساعت 7 صبح برای شروع کوهپیمایی، با یک کوله‌ی سبک، مقداری غذای مقوی و حدود 2 تا 3 لیتر آب، به سمت قله حرکت کردیم و چادرهای خود را در همانجا در دشت حصارچال رها کردیم. مسیر کاملا پاکوب و مشخص بود اما به جهت اینکه در برخی از مناطق، مه وجود داشت باید نهایت دقت را می‌کردیم و با مساعد بودن هوا و سرعت معمولی سرانجام در ساعت 12 ظهر به قله رسیدم. از روی قله، یخچال علم‌چال در روبرو و قله‌های سیاه‌کمان و چالون کاملا مشخص بود و همینطور شاخک‌های علم‌کوه شکوه بسیار زیبایی داشت و به علت مساعد بودن هوا، آزادکوه و دماوند نیز به خوبی نمایان بود. نمای روی قله به قدری زیبا بود که دوست داشتیم ساعت‌ها روی قله بمانیم اما قله به جهت شکل خاص خود چندان جای نشستن و ایستادن نداشت.

در ساعت 17:10 به دشت حصارچال بازگشتیم و با جمع‌آوری وسایل، به‌سمت تنگ گلو سرازیر شدیم و با راننده‌ای که ما را به ابتدای تنگ گلو برده بود هماهنگ کرده بودیم تا ساعت 19 برای بازگرداندن ما به ونداربن آماده باشد.

ساعت 19:30 سوار نیسان شدیم و بطرف قرارگاه ونداربن حرکت کردیم و شب در همانجا گذراندیم.

 

روز چهارم: 1 شهریور ماه 97

صبح پس از صرف صبحانه و تسویه حساب با قراگاه ونداربن به سوی مقصد خود راه افتادیم و در عصر جمعه دوم شهریور به کازرون رسیدیم. بدین ترتیب برنامه کوهنوردی ما برای دومین قله مرتفع و یکی از زیباترین قله‌های ایران به پایان رسید اما خاطره آن همیشه در ذهنمان باقی می‌ماند.

 

سرپرست: ناهید رضاییان پور

گزارشگر:ابراهیم بادپا

سرقدم: سعید دهقان

عقب دار: علی مردانی

عکاس: لیلا محبی

اسامی همنوردان: ناهید رضاییان‌پور، علی مردانی، سعید دهقان، ابراهیم بادپا، لیلا محبی

همنورد مهمان: آرش بهمنی

پاسخ دهید

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...