صعود به قله دیش

صعود به قله دیش

به نام خالق هستی

گزارش صعود به قله دیش

در روز جمعه، 8 دیماه 1396 و در یک صبح سرد زمستانی، گروه کوهنوردی بهار آماده‌ی صعود به قله 3000 متری دیش واقع در روستای دردانه شدند. به همین منظور در ساعت 5:15 با یک دستگاه مینی‌بوس از کازرون بطرف روستای دردانه حرکت کردیم.

روستای دردانه از توابع بخش کوهمره شهرستان کازرون می‌باشد که در انتهای دشت سرسبز برم، در مسیر جاده‌ی کازرون به شیراز  و در مختصات جفرافیایی 29 درجه و 28 دقیقه شمالی، 51 درجه و 58 دقیقه شرقی واقع شده است. این روستا طبق آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385 دارای 158 نفر جمعیت و 34 خانوار می‌باشد. روبروی این روستا جاده‌ای خاکی قرار دارد که از کنار دره‌ای با مناظری زیبا و چشم اندازهایی بی‌نظیر که چشم هر بیننده‌ای را نوازش می‌دهد، عبور می‌کند. طبیعت زیبای این منطقه مخصوصا در فصل پاییز و بهار دیدنی است. از پوشش گیاهی این منطقه می‌توان از درختان بلوط، بادام، بنه، آلبالو وحشی، گون و گیاهان مرتعی همچون بابونه، دنه، هلپه و گل زرد نام برد. نمونه های جانوری هم شامل: گرگ، روباه، خرس، خرگوش و جوجه تیغی می‌باشد. کلاغ و دارکوب و پرستو هم در این منطقه یافت می‌شود.

قله دیش با ارتفاع 3000 متر از قلل سلسله جبال زاگرس، در مختصات جغرافیایی 29 درجه و 29 دقیقه شمالی، 52 درجه و 2 دقیقه شرقی، در این منطقه و در انتهای جاده ییلاقی دردانه قرار دارد. وجه تسمیه این قله برای نگارنده مشخص نیست.

در ساعت 6، مینی‌بوس به روستای دردانه رسید و از جاده‌ی خاکی روبروی روستا که به جاده ییلاقی دردانه معروف هست به مسیر ادامه دادیم. بعد از طی کردن مسافتی بدلیل کم عرض بودن جاده و سربالایی‌های تند امکان ادامه مسیر مُیسر نبود؛ در نتیجه از مینی‌بوس پیاده شدیم. ساعت 6:25 دقیقه بود و هوا هم کم‌کم  داشت روشن می‌شد و ما بعد از بستن کوله‌ها، پیاده به مسیرمان ادامه دادیم.

لازم به ذکر است در صورت استفاده از سواری شاسی بلند و یا وانت نیسان امکان ادامه مسیر تا پایان جاده و مکان شروع صعود وجود دارد.

 

روستای دردانه و جاده ییلاقی

تا نقطه ای که به اسم "توقف اول" نامگذاری شده، پایان جاده ییلاقی و ابتدای مسیر صعود تا قله هست. دسترسی به این مکان  با سواری شاسی بلند امکان پذیر است (فایل ترک مسیر در پایین صفحه برای دانلود وجود دارد)

بعد از حدود یک ساعت پیاده‌روی در جاده‌ی‌ خاکی و دیدن مناظر زیبای اطراف، در ساعت 7:21 به انتهای جاده و شروع مسیر صعود رسیدیم.(توقف اول) و در کنار کومه‌ای دنج و زیبایی که آنجا قرار داشت استراحت کوتاهی داشتیم؛ سپس صعودمان را از سمت راست کومه و در مسیر لوله‌ی آب شروع کردیم. در ساعت‌های 8 (توقف دوم)، 8:30 (توقف سوم) و 9:51 (توقف چهارم) توقف کوتاهی برای نوشیدن آب و خوردن تنقلات داشتیم. مسیر در مکانهایی داری شیب ملایم و گاه تند بود؛ در بین راه هم از کنار چشمه‌های آب که در آن لحظه بخاطر سرما یخ زده بودند عبور کردیم؛ همچنین مشاهده تکه‌تکه های برف در گوشه اطراف که از بارش قبل مانده و از سرما یخ زده بودند ما را شگفت‌زده کرد.

در ساعت 10:35 دقیقه به خط الراس رسیدیم و با نظر خانم حسامی سرپرست برنامه، به مدت نیم ساعت برای صرف صبحانه توقف کردیم. بعد از صرف صبحانه، در ساعت 11 مسیرمان را به طرف قله ادامه دادیم و بالاخره در ساعت 11:45 دقیقه و بعد از حدود 5 ساعت کوهپیمایی به سنگ چین قله رسیدیم. در این مکان جی پی اس ارتفاع 3010 متر را نشان می‌داد. بعد از گرفتن چند عکس یادگاری به سمت پایین‌دست قله و کمی عقب‌تر رفتیم که محوطه‌ای نسبتا وسیع پوشیده از برف بود که برای تنوع بیشتر، از بین رفتن خستگی و رعایت نکات ایمنی به سر‌سره بازی پرداختیم.

به دستور سرپرست برنامه و در ساعت 12:15 دقیقه به سمت پایین برگشتیم. حدود ساعت 14:20 به محلی برای صرف نهار رسیدیم.  مکانی در زیر سایه‌ی درختان درهم‌تنیده و در کنار چشمه آب روان و طنین صدای دل‌انگیزش که روح انسان را نوازش می‌داد. بعد از صرف نهار و استراحت و جمع کردن وسایل، در ساعت 15:15 دقیقه بطرف جاده‌ی خاکی و محل توقف مینی بوس حرکت کردیم و در ساعت 17 به آنجا رسیدم و بسمت کازرون حرکت کردیم.

با آروزی موفقیت روزافزون برای گروه کوهنوردی بهار و به امید صعودهای بیشتر و بالاتر

 

سرپرست برنامه: نگین حسامی

راهنما: علی مردانی

عقبدار: ساسان مردانی

گزارشگر و عکاس: مهرداد بحرانی

اسامی همنوردان: لیلا محبی، نگین حسامی، سمیه بشارتی، علی مردانی، سعید خداپرست، علی ماهیانه، ساسان مردانی، رضا تقدسی، مجتبی قاسمی‌زاده، شایان امیرعضدی، مهرداد بحرانی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ترک قله دیش

 

پاسخ دهید

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...