صعود به قله‌ی هزار کرمان

صعود به قله‌ی هزار کرمان

به نام خداوند جان و خرد

کزین برتر اندیشه بر نگذرد

گزارش صعود به قله هزار کرمان

در روز چهارشنبه 29 شهریورماه 1396در قالب تیم چهار نفره‌ای از گروه کوهنوردی بهار کازرون به سرپرستی خانم ناهید رضاییان‌پور برای شرکت در پروژه‌‌ی سیمرغ (برنامه صعود همزمان به 31 قله مرتفع 31 استان کشور در یک روز که توسط باشگاه کوهیاران پارس شیراز به اجرا در آمد) جهت فتح قله هزار، راهی استان کرمان شدیم. به همین منظور در ساعت 22:30 چارشنبه شب به همراه شش نفر از تیم کوهنوردی باشگاه کوهیاران پارس به سرپرستی خانم پگاه جمالیان از شیراز بطرف کرمان حرکت کردیم و در ساعت 6:30 دقیقه و در حدود 30 کیلومتر مانده به کرمان به شهر باغین رسیدیم و در پارکی که حوالی این شهر قرار داشت منتظر چهار نفر از دوستان کوهنوردمان که قرار بود با یک دستگاه مینی بوس از رفسنجان به ما ملحق شوند، شدیم. بالاخره در ساعت 7 با آمدن دوستان سوار بر مینی بوس بطرف روستای اُوردیکان حرکت کردیم. برای رسیدن به این روستا از طریق بزرگراه باغین-کرمان وارد بزرگراه کنارگذر جنوبی کرمان شدیم و به سمت شرق حرکت کردیم. در انتهای بزرگراه با گذشتن از کارخانه لاستیک بارز کرمان وارد جاده‌ای فرعی شدیم که به سمت جنوب و بطرف شهرستان بَردسیر می‌رفت. در طول این جاده به روستای بهرامجِرد رسیدیم و مسیر را از سمت جنوب شرق بطرف شهر گلزار ادامه دادیم و در ساعت 9:15 به آنجا رسیدیم. در شهر به مدت 45 دقیقه برای استراحت و خرید تنقلات توقف داشتیم و بعد از آن بسمت روستای اُوردیکان در 35 کیلومتری جنوب شرق شهر گلزار حرکت کردیم و در ساعت 10:30 در کنار رودخانه‌ای در حوالی این روستا صبحانه خوردیم. بعد از صرف صبحانه و در ساعت 11:30 دقیقه با مینی بوس بطرف کوهپایه حرکت کردیم و نیم ساعت بعد به ابتدای مسیر برای صعود رسیدیم.

کوه هزار واقع در مختصات جغرافیایی 29 درجه و 30 دقیقه شمالی، 57 درجه و 16 دقیقه شرقی و با ارتفاع 4501 متر بلندترین قله‌ی جنوب کشور و چهارمین قله مرتفع ایران است. کوه هزار با داشتن هزار نوع گونه‌ی گیاهی به این نام، نامگذاری شده است. از گونه‌های گیاهی این منطقه می توانمرزن جوش به وفور، آلاله، گارچی، مفروح، کاج کوهی(هوم)، ازگن، آنغوزه، درمنه، بیدوحشی، کرفس و دهها نمونه دیگر نام برد؛ همچنین پوشش جانوری این منطقه شامل: رگ، موش کوهی، میش، قوچ وحشی و نمونه هایی دیگر می باشد.

برای صعود به قله هزار چهار مسیر صعود وجود دارد:

  1. مسیر میرشادی: از طریق روستای میرشادی در بخش رایِن و از طریق راه مالرویی که روستاییان ایجاد کرده اند می‌توان به قله رسید.
  2. مسیر اُوردیکان: از طریق روستای اُوردیکان از توابع شهر گلزار که کوتاهترین مسیر تا قله را دارد و با ارتفاع 3337 متر از سطح دریا بالاترین نقطه مسکونی ایران محسوب می شود.
  3. مسیر باب‌زنگی: از طریق روستای باب‌زنگی در بخش راین که این روستا هم با ارتفاع 3309 متر از سطح دریا از مناطق مرتفع مسکونی محسوب می‌شود.
  4. مسیر آبشار راین: معروفترین و زیباترین مسیر صعود از طریق آبشار راین می باشد که همچنین طولانی ترین مسیر هم محسوب می شود و در ارتفاع 3000 متر داری پناهگاه کوهنوردی است.

بهترین زمان برای صعود به قله‌ی هزار، اواخر اردیبهشت تا اواخر مهرماه می‌باشد.

در ساعت 12 ظهر روز پنج شنبه 30 شهریور 96 صعود خود را با سرپرستی خانم پگاه جمالیان و راهنمایی نادر رضاییان‌پور آغاز کردیم علت انتخاب مسیر روستای اُوردیکان برای صعود این بود که طبق قرار قبلی با دوستان، تصمیم داشتیم شب را در قله و درون چادر تا صبح بگذرونیم. بعد از گذشت 20 دقیقه از شروع حرکت به یک آبشار زیبا رسیدیم و بعد از گرفتن چند عکس یادگاری، صعودمان را از سمت چپ آبشار آغاز کردیم. مسیر دارای پاکوب مشخص بود. در طول مسیر از  دشتی پر از پونه که رایحه خوش آن محیط اطراف را پر می‌کرد، گذشتیم. عبور جوی آب در کنار پونه‌ها که از چشمه بالای کوه سرچشمه می‌گرفت و با آن صدای دلنواز  و آرام‌بخش، گوش هر شنونده‌ای را نوازش می‌داد، انسان را سر ذوق می آورد. در ساعت 14:20 دقیقه به چشمه بالای کوه رسیدیم و برای استراحت و خواندن نماز توقف کردیم؛ همچنین بدلیل اینکه تا قله، آب و چشمه‌ای وجود نداشت در همانجا بطری‌های آب را پر کردیم؛ آبی خنک و گوارا که از دل کوه جاری می‌شد. بالاخره در ساعت  15:10 بدستور سرپرست برنامه به مسیر صعودمان ادامه دادیم؛ از اینجا به بعد سربالایی با شیب تند و نفس‌گیر آغاز شد برای همین در طول فواصل زمانی منظم استراحت کوتاهی برای نوشیدن آب و تنقلات داشتیم و دوباره با انرژی زیاد به مسیر خود ادامه می‌دادیم.

در ساعت 19، حدود ده دقیقه بعد از غروب خورشید به قله رسیدیم و سریعا چادرها را برپا کردیم. باد سرد و نسبتا شدیدی می‌وزید. در مکانی که حضور داشتیم منطقه ی تقریبا وسیع  و دارای چندین محوطه‌ی سنگ چین بود. و حدود 40 متر زیر قله‌ی‌ اصلی  و در ارتفاع 4462 متری قرار داشتیم که تصمیم بر این شد فردا صبح به آنجا برویم. 

شب سرد همراه با وزش باد شدید تا صبح گذراندیم و همراه با طلوع زیبای خورشید در صبحگاه 31 شهریورماه 96 از خواب بیدار شدیم و بعد از صرف صبحانه و جمع کردن مسایل و چادرها و گذاشتن کوله‌ها در همان مکان، در ساعت 7:30 بطرف قله اصلی حرکت کردیم و بالاخره در ساعت 7:45 دقیقه به آنجا رسیدیم  و همگی سرخوش و شکرگزار خداوند بودیم که بار دیگر فرصتی به ما دست داد تا بار دیگر بر فراز قله‌ای مرتفع در این سرزمین پهناور بایستیم.

بعد از گرفتن چندین عکس یادگاری به محل قبلی برگشتیم و بعد از برداشتن کوله‌ها بطرف پایین حرکت کردیم و بالاخره در ساعت 11:30 دقیقه به کوهپایه رسیدیم. خوشبختانه مینی بوس هم آنجا در انتظار ما بود و بعد از سوار شدن، بطرف شهر ماهان برای صرف نهار حرکت کردیم بدلیل اینکه بلیط برگشت ما از کرمان به شیراز در ساعت 9 شب بود فرصت را غنیمت شمرده و از دو مکان تاریخی و زیبای شهر ماهان، آرامگاه شاه نعمت اله‌ولی و باغ شاهزاده دیدن کردیم که پایان بخش این سفر پربار و خاطره انگیز بود.

سرپرست: پگاه جمالیان

راهنما: نادر رضاییان‌پور

گزارشگر: مهرداد بحرانی

اسامی همنوردان: پگاه جمالیان، نسیم فیروزیان، نرجس هنرور، فاطمه کدیور، سعید گلریزخاتمی، حسن ذوالفقاری، ناهیدرضاییان‌پور، لیلا محبی، شایان امیرعضدی، مهرداد بحرانی، نادر رضاییان‌پور، فریبا رزمی، علی زین‌الدینی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ترک باغین تا اوردیکان

ترک قله هزار از مسیر اوردیکان

پاسخ دهید

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...