صعود به قله بل

صعود به قله بل

 

به نام خالق زیباییها

گزارش صعود به قله بل

در روز پنجشنبه 95/07/22 تیم دوستانه بهار سفر دو روزه خود را برای صعود به قله بل شهرستان اقلید آغاز کردند؛ به همین منظور قرار شد افراد تیم در ساعت 6:30 کنار درب دوم پارک باغ نظر حاضر شوند تا با یک دستگاه مینی بوس سفر خود را شروع کنیم. بالاخره راس ساعت 7 بطرف اقلید حرکت کردیم. در ساعت 12:15 دقیقه به شهر صفا شهر رسیدیم و چند دقیقه ای برای اقامه نماز توقف کردیم و تصمیم بر این شد که نهار را در یکی از پارک های شهر اقلید صرف کنیم. در ساعت 13:45 دقیقه به شهر اقلید رسیدیم و برای استراحت و صرف نهار توقف 45 دقیقه ای داشتیم.

شهرستان اقلید واقع در مختصات جغرافیایی ۵۲درجه و ۷۲ دقیقه شرقی، ۳۰درجه و ۹۰ دقیقه شمالی و با ارتفاع 2550 متر از سطح دریا، مرتفع ترین شهر استان فارس می باشد؛ این شهر دارای زمستان های سرد و تابستانهای معتدل می باشد و همچنین جزو نواحی بادخیز استان فارس محسوب می شود و در اکثر مواقع سرعت باد قابل ملاحضه است بطوریکه سرعت باد 160 کلیومتر در ساعت هم گزارش شده است.

شهر اقلید دارای پوشش گیاهی و جانوری متنوعی است، از جمله پوشش گیاهی این منطقه: آویشن، گون، کتیرا، پیازکوهی، جاشیر، درمنه، کما و پوشش جانوری شامل: کل وبز، قوچ ومیش، روباه، آهو، پلنگ، گرگ، خرگوش ،کفتار، شغال، و پرندگانی مانند: کبک، تیهو، دلیجه، سارگپه معمولی، بحری، بلدرچین، طرقه، چکاوک، دم جنبانک ابلق و سنقر گندمزار و انواع پرندگان مهاجر نظیر درنا.

بعد از صرف نهار، در ساعت 14:30 دقیقه به طرف محلی که باید صعود خود را از انجا آغاز می کردیم، حرکت کردیم و مسیر خود را به طرف کمربندی اقلید ادامه دادیم تا به کارخانه قند اقلید رسیدیم؛ روبروی این کارخانه یک جاده خاکی قرار داشت که تابلوی راهنمای آن مسیر قله بل را نشان می داد؛ بعد از طی مسافتی حدودا 9 کلیومتری به کوهپایه رسیدیم و همه افراد تیم با روحیه عالی و با انرژی فوق العاده کوله های خود را آماده و محکم کردند تا صعود هیجان انگیز خود را آغاز کنند.

قله بل واقع در مختصات جغرافیایی 52 درجه و 45 دقیقه شرقی،30 درجه و 46 دقیقه شمالی، یکی از قله های رشته کوه سفیدکوه از سلسله کوههای زاگرس می باشد و با ارتفاع 4050 متر، مرتفع ترین قله استان فارس و یازدهمین قله بلند ایران می باشد. بُل در زبان پهلوی به معنی بلند و در انگلیسی به صورت (BEL) تلفظ می شود.

در ساعت 15:15 دقیقه، در حالی که جی پی اس ارتفاع 2636 را نشان می داد، صعود خود را از دره لایشکفت که معرفترین مسیر صعود می باشد به سمت جنوب شرق با سرپرستی حسین راست روشن، راهنمایی شایان امیرعضدی، سرقدم ایلین کریمی، بازرسی امیرحسین توکلی، عکاسی مجتبی قاسمی زاده و عقبداری ساسان پاسبانی شروع کردیم. در ابتدای مسیر با سربالائی نسبتا تند و نفسگیری روبرو شدیم ولی افراد تیم با قدرت و با انرژی به صعود ادامه می دادند و گه گاهی با نظر سرپرست، توقف های کوتاه برای نوشیدن آب و تنقلات داشتیم. کم کم با پنهان شدن خورشید در پشت کوههای سر به فلک کشیده، هوا نسبتا سرد شد و ما مجبور به پوشیدن لباس گرم شدیم. بعد از 3 ساعت کوهپیمایی در ساعت 18:25 دقیقه خورشید غروب کرد و هوا کم کم رو به تاریکی رفت ولی خوشبختانه وجود قرص کامل ماه و روشنایی دل انگیز آن که مهربانانه مسیر حرکتمان را روشن می کرد و شب مهتابی خاطره انگیزی را برای ما به ارمغان می آورد، مشکلی در طی کردن مسیر نداشتیم؛ گرچه تجهیزات روشنایی در شب مثل هد لامپ با خود داشتیم ولی تصمیم گرفتیم با این روشنایی زیبای طبیعی به حرکت خود ادامه دهیم. بالاخره در ساعت 19:45 دقیقه به ارتفاع 3545 متری که محل قرارگیری پناهگاه بود، رسیدیم؛ در پناهگاه بعد از صرف شام، همگی به استراحت پرداختند تا فردا و در یک صبح دل انگیز پاییزی، صعود خود را با انرژی و انگیزه دو چندان بطرف قله آغاز کنند.

در ساعت 6 صبح جمعه از خواب بیدار شدیم و بعد از صرف صبحانه مختصر وسایل خود را برای یک صعودهیجان انگیز بطرف قله آماده کردیم  و در ساعت 7 صعود خود را شروع کردیم. در ابتدای مسیر سربالائی های نسبتا ملایمی داشتیم ولی هر چه پیش می رفتیم سربالائی ها تند و نفس گیر می شدند و افراد تیم با قدرت تمام و با قدمهای آرام به مسیر خود ادامه می دادند. کم کم خورشید از پشت کوه نمایان شد و انوار طلایی اش را بر آن طبیعت زیبا می گستراند و منظره بسیار زیبایی را خلق کرد که هر بیننده ای را به وجد می آورد. افراد تیم همچنان به مسیر خود ادامه می داند تا بالاخره در ساعت 9:30 دقیقه به قله رسیدیم. شور و شعف که همه داشتند غیر قابل وصف بود و شکر گزار خداوندی شدیم که این توانایی را به ما داد تا بتوانیم پا بر بلندای طبیعتی که خلق کرده بگذاریم. گه گاهی باد شروع به وزش شلاق مانند و سرد خود می کرد کرد گرچه برای ما دل انگیز بود.

گرفتن چندین عکس یادگاری با افراد تیم پایان بخش حضور ما در قله بود.

به دستور سرپرست تیم، در ساعت 10 به طرف پناهگاه شروع به حرکت کردیم و در ساعت 11 به پناهگاه رسیدیم وجود شن و ریزال در طول مسیر و فرود هیجان انگیز بصورت شن اسکی، به برگشت ما از قله سرعت بخشیده بود. بعد از یک ساعت استراحت و تجدید قوا و جمع کردن وسایل، آمده برگشت به پایین کوه شدیم و در ساعت 12 فرود خود را آغاز کردیم. فرود ما حدود دو ساعت به طول انجامید و راس ساعت 14 به کوهپایه رسیدیم. خوشبختانه مینی بوس ما هم رسیده بود و مستقیم سوار شدیم؛ در برگشت تصمیم گرفته شد در شهر صفا شهر توقفی برای خواندن نماز ظهر و صرف نهار داشته باشیم؛ که واقعا بعد از یک برنامه صعود طاقت فرسا بدلمان می چسبید. بعد از صرف نهار سوار بر مینی بوس بطرف کازرون حرکت کردیم و در ساعت 22:30 دقیقه به آنجا رسیدیم.

و این بود پایان بخش برنامه دو روزه صعود تیم بهار به قله بل.

اسامی همنوردان: لیلا محبی، ایلین کریمی موحد، الهه نسیم افزا(مهمان)، ارسلان جوکار(مهمان)، احمدرضا غلامپور(مهمان)، امیرحسین توکلی، شایان امیرعضدی، مهرداد بحرانی، مجتبی قاسمی زاده، حسین راست روشن، ساسان پاسبانی(مهمان)

 

به امید صعودهای بیشتر، همراه با تیم دوستانه بهار.

حسین(مهرداد) بحرانی   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پاسخ دهید

2 نظر

Negin Hesami  ۱۳۹۵/۰۷/۲۶ - ۲۱:۳۳:۴۵

درود به گروه همیشه‌ بهار، گزارش کامل و عالی بود ممنون. همچنین تشکر از آقای عکاس و عکس های فوق العادش... به امید صعود های بلندتر برای همه همنوردای عزیزم. موفقیت های بیشتر رو از خدا واستون میخوام... پاینده باشید تک تکتون.

Mehrdad Bahrani (نا مشخص)  ۱۳۹۵/۰۷/۲۶ - ۲۳:۴۴:۱۹

برنامه خیلی خوبی بود با تشکر از راهنما و سرپرست و بقیه بچه ها که واقعا عالی بودند به امید صعودهای بیشتر. و همچنین تشکر ویژه از اقای قاسمی زاده بخاطر عکس های فوق العاده ای که گرفتند.