صعود به توچال

صعود به توچال

بسمه تعالی

تاریخ صعود : جمعه 8/5/1395

صعود به بام تهران  : توچال

کوه توچال در شمال تهران و به ارتفاع 3962 متر که بخشی از دامنه رشته کوه البرز به شمار می آید.

توچال در لغت به معنی چال آبگیر و دریاچه کوچک است.

مختصات جغرافیایی توچال ۳۵°۵۳′۰۴″ شمالی ۵۱°۲۵′۰۹″ شرقی

روز پنجشنبه مورخ 6/5/1395  به قصد صعود به قله دماوند و قله توچال به سمت تهران حرکت کردیم.یک گروه 6 نفره متشکل از خانم ها سارادخت آگاه و ملیکا قناعتی و مهسا قناعتی  از گروه بهار و آقایان احسان جعفری و عرفان قاسم پور و احسان حمیدی از گروه بیشاپور با مشورت و تصمیم گیری دوستان ، بنا  بر این شد که در روز جمعه جهت هم هویی و آمادگی بیشتر صعود خود را به قله توچال آغاز  کنیم.

برنامه ما در صبح جمعه باید آغاز می شد اما به دلیل نامساعد بودن هوا برنامه به ظهر جمعه موکول شد.ساعت 12 از منزل به سمت میدان تجریش به راه افتادیم.برای صعود به توچال راه های زیادی وجود دارد و ما به دلیل اینکه بار اول بود پر رفت و آمد ترین و مناسب ترین راه یعنی دربند-پناهگاه شیرپلا-جان پناه امیری-قله را انتخاب کردیم.در ساعت 1 کوه پیمایی خود را از کنار مجسمه کوهنورد آغاز کردیم.مسیر شیب نسبتا تندی داشت اما گروه با سرپرستی سارادخت آگاه با شوق و انرژی فراوان به راه خود ادامه دادند.

بعد از گذشت 45 دقیقه به روستای کوچکی رسیدیم که خیلی باصفا زیبا و دلنشین بود.10 دقیقه ای با گروه و دوستان به مشاهده طبیعت پرداختیم و به علت کمبود وقت حرکت کرده و به راه خود ادامه دادیم.از اینجا به بعد مسیر تقریبا شیب نسبتا تندی داشت.از کنار قهوه خانه که گذشتیم به ابتدای مسیری که معروف به مسیر سنگی بود رسیدیم.در آنجا نردبان و سیم   بکسل مسیر را پوشش میداد که حدودا دوساعت و نیم طول کشید تا ما به پناهگاه شیر پلا در ارتفاع 2850 متری رسیدیم.مجددا 5 دقیقه استراحت و حرکت به سمت چان پناه امیری.مناظر بسیار زیبا و دلفریب بود و اگر نامساعد بودن هوا برنامه ما را با ذیق وقت مواجه نمی کرد ازمناظر و مکان ها  نهایت استفاده را می بردیم.اما هدف ما هم هوایی برای دماوند بود و باید با تایم فشرده تری صعود را ادامه میدادیم.تقریبا دو ساعت و ربع طول کشید تا به جان پناه امیری رسیدیم.ساعت هفت عصر بود و هوا رو به تاریکی می رفت.از کوهنوردان حاضر در آنجا جهت راهنمایی و توضیح بیشتر کمک خواستیم.به ما گفتند که تقریبا یک ساعت و نیم دیگر ادامه دهید به قله می رسید.لحظه سخت و دشواری برای سرپرست بود.برای فرود آمدن به ایستگاه 7 تله کابین برویم و با تله کابین برگردیم که در جان پناه امیری گفتند تا ساعت 8 تله کابین فعال است و بعد از آن تعطیل.با مشورت گروه و صلاحدید سرپرست تصمیم به ادامه راه گرفتیم و در ساعت هشت و چهل و پنج دقیقه به قله توچال در تاریکی رسیدیم.هوا تاریک بود اما گروه شور و شعف خود را با هورا و دست زدن نشان دادند.عکس های یادگاری در همان تاریکی بر فراز بام تهران گرفتیم.شهر منظره بسیار جالب و دیدنی داشت.در ساعت نه و سی دقیقه تصمیم گرفتیم از مسیر تله کابین به سمت پایین حرکت کنیم که خوشبختانه گروه دیگری هم بودند و ما توانستیم از رهنمایی انان استفاده کنیم.تا ایستگاه 2 تتله کابین پایین امدیم و از ایستگاه 2 تا ولنجک را به تل سی ییژ پایین امدیم.بسیار ارام بخش و جذاب بود.هوا عالی  لذت صعود را دوچندان می کرد . در ساعت یازده و سی دقیقه شب برنامه بسیار عالی ما به توچال تمام گردید و صعودی بس خاطره انگیز و خوب برای گروه رقم خورد.

گزارش نویس : سارادخت آگاه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پاسخ دهید

1 نظر

عرفان (نا مشخص)  ۱۳۹۵/۰۵/۲۱ - ۱۱:۵۷:۴۷

درود و خسته نباشید به همنوردان عزیزم واقعا یه برنامه خوب و خاطره انگیز داشتیم.از همگی ممنونم.جای تمامی دوستانی که حضور نداشتن سبز بود